زیبایی گرایی

در دوره بلوغ حس توجه به ظاهر و زیبا دانستن و زیبا نشان دادن خود، در فرد تقویت می شود. این نیاز با نیاز به مقبولیت اجتماعی توأم و همراه است.

نوجوان برای پذیرش خود در جامعه و کسب محبوبیت و مقبولیت در جامعه و مکتب، به ظاهر خویش و یا چهره خویش حساس می شود.

معمولاً دختران و یا بطور عموم تمام نوجوانان جلوی آینه می ایستند به خود نگاه می کنند و خود را آراسته می نمایند که صد البته دختران در این مورد بیشتر حساسند.

بطور مثال دختر نوبالغ یا بالغ سعی می کند لباس معینی را بپوشد در صورتی که آن لباس خلاف عرف اسلامی جامعه است، نباید والدین با او به یک باره برخورد شدید نمایند و او را مورد شماتت و توهین قرار دهند، زیرا نمی توان او را از رفتاری که ریشه در یک نیاز دارد منع کرد ولی با روشهای مناسب و رهنمایی به موقع و توأم با همدلی و درک بیشتر می توان او را به جنبه های منفی آن لباس آگاه کرد و جای گزین مناسبت برای آن لباس تهیه کرد و به او تحفه داد و...

توجه به آرایش، علاقه به لباسی جلف و عدم رعایت حجاب[1] و سوق و میل به تیپی مخصوص از راههای ناصحیح و ناصواب زیبایی گرائی منفی است که مادر و پدر و یا کلانترها می توانند با راهنمایی های اصولی و درست، پرابلمهای وحشتناکی را که این کجرویها به بار می آورد، حل نمایند.

 


[1]  به عنوان بلوغ شرعي مراجعه كنيد.