بلوغ اخلاقی
بلوغ اخلاقی
اخلاق را یک امر اجتماعی اکتسابی که بر فضایل و سجایای مقرر و پسندیده جامعه مبتنی است، بیان می کنند. لهذا در هر جامعه دارای تفاوتهایی است اما در مجموع مشترکات فراوان دارد.
در جامعه اسلامی، پیشوایان در خصوص اخلاق از هنگام تولد تا چگونگی تربیت نمودن اطفال و نوجوانان سخن های فراوان دارند اما ما به آنچه که مشترک بین جوامع در خصوص است می پردازیم:
هاویگهرست و تابا[1] سجایای جامعه یا فضایل اخلاقی را چنین بیان میکنند:
1ـ محبت: محبت نسبت به جامعه، فرد، مسائل معنوی که نوجوان به آنها ایمان دراد.
2ـ صراحت لهجه: صراحت لهجه در دفاع نوجوان از افکاری که به آنها ایمان دارد، نمایان می شود.
3ـ امانت و درستکاری: امانت و درستکاری در مسائل علمی، اجتماعی، مالی و... مظاهر آشکار دارد.
4ـ پذیرش مسئولیت: مسئولیت پذیری در اطمینان فرد به خود و انجام دادن وظایف اخلاقی و اجتماعی و به پایان رسانیدن آنها ظهور می کند.
5ـ دوستی: دوستی در رفاقت میان افراد تبارز دارد.
علماء روانشناسی به جهش ناگهانی احساسات دینی در نوجوانان عقیده مند هستند و می گویند:
در این دروه یک نوع نهضت دینی حتی در نزد کسانی که در گذشته نسبت به مسائل و امور مذهبی بی قید بوده اند دیده می شود.
استانلی هال[2] ظهور احساسات دینی را در حدود 16 سالگی می داند، تقریباً همان سالی که دختران به رفتاری کاملاً زنانه روی می آورند.
کول[3] می گوید: تحول در رفتار و ایمان دینی در سن 16 سالگی در بین دختران تا 65 فیصد بالا می رود و همین که به مرحله رشد و کمال می رسند، صاحب عقاید دینی ثابت می شوند که تقریباً تا آ خر عمر به همان افکار و عقاید، مؤمن و معتقد باقی میمانند.
[1]- Haighurst and Taba.
[2]- Stanly Hall.
[3]- L.Cole.